Het is maar hoe je het bekijkt. Vanuit organisatorisch perspectief, op macroniveau, natuurlijk wel. Een organisatie moet meebewegen, doelstellingen scherp stellen en innoveren. Op dat niveau is stilstand wel degelijk achteruitgang. Maar als het gaat om een individuele medewerker is het wat mij betreft een ander verhaal. Er wordt altijd vanuit gegaan dat mensen zich willen blijven ontwikkelen, maar in de praktijk blijkt dat niet zo te zijn. Sommige mensen hebben een hele andere drijfveer.

Natuurlijk moeten mensen die de ambitie hebben zich verder te ontwikkelen gestimuleerd worden hierin; daar gaat deze discussie niet over. Het beste uit mensen halen heeft mij altijd geboeid en het is ondertussen mijn passie geworden. Maar het past niet bij iedereen om altijd met hun persoonlijke ontwikkeling bezig te zijn. Moet je ze dan daartoe toch aanzetten? Om dat te bepalen kunnen twee eenvoudige vragen op gedragsniveau uitkomst bieden:

1. Het gedrag dat ik laat zien, heb ik daar zelf last van?
2. Het gedrag dat ik laat zien, heeft mijn omgeving daar last van?

Als op een van deze twee vragen een bevestigend antwoord volgt, moet er natuurlijk actie ondernomen worden. Maar is het antwoord nee, dan is het goed zoals het is. Dat wordt alleen bijna nooit als positief gezien. Als iemand een 7 voldoende vindt en de organisatie is daar ook tevreden mee, dan is dat toch prima? Om een vinger aan de pols te houden stel je een paar keer per jaar deze twee simpele vragen. Soms moet je het gewoon niet moeilijker maken dan het is.

Waarom de een wel wil ontwikkelen en de ander niet? Het is boeiend jezelf daar verder in te verdiepen en uit te vinden wat mensen zoal drijft. Daar ga ik een volgende keer verder op in…