De maand december stond in het teken van het NK en de Europese Korte Baan Kampioenschappen. Hier kan ik met verschillende gevoelens op terugkijken.

Allereerst het NK, tevens ook de eerste kwalificatiemogelijkheid voor de Olympische Spelen. De 50 vrij was geen persoonlijk record, maar daar was ik niet geheel ontevreden over. Op de 200 vrij maakte ik eerder dit seizoen al een mooie stap met een persoonlijk record van 2 seconden en nu zwom ik weer een persoonlijk record van bijna 2 seconden.

Eerst deed ik weinig met de 200 vrij, maar nu gaat het toch wel kriebelen nu ik dit ook kan. De 100 vrij is de afstand waarop de kaarten nog niet geschud zijn. In de series zwom ik net boven mijn persoonlijke record en daarmee ging ik als vijfde door naar de finale. Helaas ging het in de finale niet zoals het zou moeten – ver boven mijn tijd – maar mijn tijd van eerder die dag was voldoende om nog steeds als vijfde in de rij te blijven.

De Europese Korte Baan Kampioenschappen in Polen was mijn eerste individuele toernooi. Op de eerste dag zwom ik direct de 100 vrij. Deze series gingen goed en ik zwom een mooi persoonlijk record, maar wederom was het in de halve finale niet wat het moest zijn. In totaal ben ik hier als elfde geëindigd.

Op de 4 x 50 vrij zijn we als vierde geëindigd en daar waren we blij mee. De laatste dag stonden twee afstanden op het programma: de 50 vrij en de 200 vrij. Op de 50 vrij zwom ik een klein persoonlijk record en zo ook op de 200 vrij. Helaas werd ik toch uitgeschakeld voor de 200 vrij, om vervolgens door te gaan naar de halve finale van de 50 vrij. Ook hier werd ik helaas uitgeschakeld. Een toernooi van vallen en opstaan! Wel heeft het me veel stof tot nadenken gegeven en heb ik lessen geleerd voor de volgende toernooien.